29 Ekim
Cumhuriyet, 20. yüzyılda Türkün en önemli günlerinden biri.
Yıllaryılı birinin çıkıp da Zillullahi Fil Arz sıfatı ile
hakimiyeti altındaki insanlara “kullarım” diye bakmasının ardından ancak Allah’ın
kulu olduğumuzu ve baştakilerin sadece idare edici olduğu ve yetersiz kalınca,
günü gelince halkın onu değiştirebilme hakkının olduğunu öğrendiğimiz gün.
Bugünden bakınca “ne var canım bunda” gibi görünen büyük bir
olay. Yüzyıllar boyu elini taşın altına koymamış, iradesini şeyhlere, kendine
din alimi sıfatı veremiş kişilere devretmiş, onlarında menfaatleri gereği
hareket ederek dini tamamen dünyevi menfaatleri doğrultusunda kullanan ve o
doğrultuda bir imparatorluk yönetimi oluşturmalarına izin vermiş insanlara “hadi
bakalım kendi işini kendin gör, kendi idareni kendin yap” mantığına adapte
olmak zor olan bir ortamda insanların
kabullenmesi zor oldu.
Menfaatleri sarsılan insanlar da bu zafiyeti kullanarak
Cumhuriyete karşı cephe aldılar. Bu zaman zaman Ticanilik gibi açıktan zaman
zaman da gizliden gizliye kendini göstermiştir.
Ancak asıl değinmek istediğim ise günümüzdeki Cumhuriyet
Bayramları.
Günümüzde birileri Cumhuriyet Kutlamalarını sığ bir kutlama
haline getirmeye çalışırken birileri de haklı olarak bunun önüne geçmeye
çalışarak yürüyüşler düzenliyor.
Cumhuriyet yürüyüşleri bir “biz de varız” nidası ise
Cumhuriyete güvenen herkesin olmalı.
Hoppala bu da nerden çıktı… Şurdan çıktı; geçen sene ben de “Cumhuriyet”
diyen insanlardan olarak bir Cumhuriyet Yürüyüşüne katılmak istedim. Fakat
gördüm ki yürüyüşü tertib edenler Cumhuriyeti memleketin sadece sol tarafına
ait olduğunu haykırırcasına sağ tarafa salvo üstüne salvo atıyor.
Bir zamanların kinini nefretini megafonlardan meydana
kusuyor. Gördüğüm oradakilerle aramdaki tek ortak nokta Cumhuriyet ama o da
bana çok görülüyor.
Bana sövselerdi daha iyiydi diye düşünerek yürüyüşe
başlamadan oradan ayrıldım.
Bu sene de sırf aynı şeyleri yaşamamak için Denizlide tertib
edilen Cumhuriyet Yürüyüşüne çok istediğim halde katılmadım.
Gelecekte de aynı şeyleri yaşamak endişesi ile katılmamayı
düşünüyorum. Ben kendi Bayramımı bayrağımla kendimce yaşarım.
Memleketin sağında olduğum halde Cumhuriyet benim de
Cumhuriyetim.
Sadece kendi tarafının olduğunu sananlara duyrulur…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder